Hyper-V onder Windows





Virtual Switch Manager

Het netwerk instellen

Energiebeheer

Multimedia

Een oude laptop klonen






Hyper-V is een virtualisatietechniek die Microsoft vanaf Windows 8 leverde. Het gaat om een type 1 hypervisor die op het niveau van de Windows kernel draait. Op de Professional, Education and Server edities van Windows besturingssysteem vanaf versie 8 kunt u Hyper-V vrij gemakkelijk installeren. Hyper-V draait volgens bronnen op het internet ook onder Windows Home versies, maar wordt dan niet ondersteund.

Hoe verloopt de installatie van Hyper-V? Dat kan op meerdere manieren. Maar de standaard wijze op Windows professional is:

Open Configuratiescherm/ Programma's en Onderdelen. Klik links op Windows - onderdelen in - of uitschakelen. Vink vervolgens Hyper-V aan.

Zorg ervoor dat alle vinkjes aanstaan bij zowel het Hyper-V-platform (Hyper-V Hypervisor en Hyper-V services) als bij de Hyper-V-beheerprogramma's (Hyper-V GUI-beheerprogramma's, Hyper-V-module voor Windows PowerShell) zoals in het plaatje hiernaast.

Welk Windows technologie installeert u daarmee? Dat is VirtualPC technologie die Microsoft in 2003 van de firma Connectix overnam. Zie daarvoor De toekomst van Virtual PC in de OS/2 sectie:

Ik kan niet onvermeld laten dat sinds 19 februari 2003 de toekomst van Virtual PC onduidelijk is geworden. Op die dag maakte Microsoft bekend dat ze in januari 2003 de Virtual Machine Technologie van Connectix had opgekocht.
Microsoft zegt met de VPC technologie haar klanten te kunnen helpen om naar "moderne besturingssystemen" te migreren. Een bedrijf dat nu Windows NT 4 domeinservers gebruikt zou die met Virtual Server onder Windows Server 2003 kunnen draaien. Door meerdere server besturingssystemen (Novell Netware, IBM OS/2 LAN servers) in een krachtige server te concentreren, zouden ruimte en beheerskosten kunnen worden bespaard.

Wie op Download Microsoft Hyper-V Video driver naar de laatste Hyper-V videodriver zoekt, ziet dat wvmbusvideo.inf uit 21 juni 2006 dateert. Het gaat niet om een binair stuurbestand in eigenlijke zin, maar om een reeks instructies voor het Windows besturingssysteem over hoe het zich moet gedragen:

; This file is the installation information file for the Hyper-V Synthetic Video driver.
;
;--*/

[Version]
Signature="$Windows NT$"
Class=Display
ClassGUID={4d36e968-e325-11ce-bfc1-08002be10318}
ClassVer=2.0
Provider=%MSFT%
PnpLockdown=1
DriverVer = 06/21/2006,10.0.19041.1

Wie op de vaste schijf naar wvmbusvideo.inf zoekt, vindt waarschijnlijk meerdere versies. Het komt erop neer dat Microsoft in 2003 de virtualisatie technologie van de firma Connectix heeft opgekocht. De Virtual PC voor Windows techniek die ooit onder Windows, OS/2, Linux en Macintosh werkte, kon daarna alleen nog maar onder Windows en Macintosh recente Windows en Linux versies draaien. En die uitkleding ter wille van Microsofts commerciële belangen, werd weer doorverkocht als de zoveelste baanbrekende hypersonische Microsoft technologie. Net zoals MS Word niet door software makelaar ontworpen werd, maar gewoon van een een andere marketing werd voorzien. Maar gelukkig bleef deels op open source gebaseerde virtualisatie techniek beschikbaar voor andere besturingssystemen.

Hoe zet u Hyper-V aan en uit? Na installatie van Hyper-V zijn de stuurbestanden op beheerprogramma's op de vaste schijf aanwezig, maar is Hyper-V nog niet actief. Hyper-V verandert Windows dramatisch. Zo installeert Hyper-V extra netwerkadapters.

Ik gebruik de aanwijzingen uit Run Hyper-V, VirtualBox and VMware on same Computer. U moet beheerder zijn om dat te kunnen doen. U kunt hiervoor het beheerdersaccount gebruiken of cmd.exe als Administrator openen.

U zet Hyper-V aan met de opdracht: bcdedit /set {current} hypervisorlaunchtype auto. Daarna is een reboot nodig.

U zet Hyper-V uit met de opdracht: bcdedit /set {current} hypervisorlaunchtype off. Opnieuw is een reboot nodig. Het artikel geeft ook aan hoe u op een eenvoudige manier opstartopties kunt aanmaken die op het Windows bootmenu verschijnen. U vindt ze terug in het programma Systeemconfiguratie.

De meeste Windows gebruikers kennen alleen het inlogscherm, maar er zijn vele manieren om Windows te starten. De meest bekende manier is het opstarten in veilige modus, waarmee u een basaal Windows systeem start met een minimum aan programmatuur en stuurbestanden. Mocht u ooit een verkeerde videodriver geinstalleerd hebben waardoor het beeldscherm er niet meer uit ziet, dan kunt onder de veilige modus die installatie weer ongedaan maken. Klik hiervoor in Systeemconfiguratie op Opstarten in veilige modus / minimaal. Reboot het systeem en ga als beheerder naar Configuratiescherm / Programma's en onderdelen om het programma of stuurbestand te deïnstalleren en te vervangen. Daarna zet u opstarten in veilige modus weer uit.

Onder veilige modus kunt u normaal geen programma's installeren. En dus ook niet per abuis een virus of worm op uw computer inviteren. En als u Netwerk niet aangevinkt hebt, hebt u onder Windows geen toegang tot het internet. En dat is maar goed ook, omdat veel anti-virus software en firewalls niet real-time onder veilige modus zullen werken. Microsoft Defender geeft bijvoorbeeld de melding als ik de map Downloads op virussen wil scannen:

Pagina niet beschikbaar.
Uw IT-beheerder heeft de toegang tot bepaalde onderdelen van deze app beperkt. Het item dat u wilt openen, is daardoor niet beschikbaar. Neem contact op met de IT-helpdesk voor meer informatie.

Maar onder de Hyper-V netwerk adapter is het internet onder de veilige modus wél beschikbaar, ook al is in systeemconfiguratie het item Netwerk met opzet NIET aangevinkt. De niét op de Internettoegang van de Windows de Taakbalk zichtbare Ethernet 5 verbinding (een brug) is wél zichtbaar onder Adapteropties wijzigen van Netwerk en internetinstellingen (run ncpa.cpl).

Wat is hier aan de hand? Vrijwel zeker heeft het ermee te maken dat de Hyper-V clients en servers in datacentra via het netwerk moeten bediend worden. Ze draaien headless, dus zonder monitor, toetsenbord en muis.




Hoe werkt het netwerk in een virtuele machine? Anders dan u onder een op het netwerk aangesloten computer gewend bent als u onder een type 1 hypervisor werkt. Want daarin maakt de fysieke computer waarmee u als beheerder opstart ook al deel uit van het gevirtualiseerde netwerk. Dat is het wezenlijke onderscheid tussen een type 1 en 2 hypervisor.

Het is belangrijk dat u het internet en lokale netwerk op een virtuele machine (VM) aan de praat krijgt, maar niet minder belangrijk is dat u weet hoe en waarmee u logisch verbonden bent. Zo kunt u standaard een VPN draaien op uw basis Windows systeem, maar op uw Windows VM is nog steeds uw publieke internet-adres te zien als u het internet opgaat. Tenzij u daar ook een VPN instelt. Ga met zo'n onbeschermde client dus niet peer-to-peer netwerken. Activeer eerst de VPN op de virtuele machine en test uw IP voordat u zich veilig kunt wanen.

En als u op een bedrijfsnetwerk werkt, dan kan een Advanced IP scanner de shares op uw VM aan al uw collega's op het lokale netwerk tonen. En dus ook aan een willekeurige gast die via een WIFI netwerk inlogt. Een onbekende doet dan iets wat u nog niet hebt gedaan. Hij test op uw netwerk alle poorten om te zien of ze open staan of niet. Dat is een goede reden om de bestanden op uw computer via Client voor Microsoft-netwerken te benaderen, maar geen SMB server te installeren op de VM.

Installeer Bestands- en printerdeling voor Microsoft-netwerken alleen op Windows VM die als server dient. Maar doe dat nooit op een laptop die met onbekende netwerken te maken krijgt. Maar het probleem is dat Hyper-V standaard onder ieder gastbesturingssysteem de protocollen van de gastheer installeert. Inclusief protocollen die de VM niet nodig heeft. Ga dus altijd na welke stuurbestanden aan uw netwerkkaart gebonden zijn, voordat u het internet opgaat. In mijn geval bleek de TAP netwerkverbinding al lang niet meer door NordVPN gebruikt te worden. Het installeren van niet benodigde of verouderde stuurbestanden maakt uw systeem kwetsbaar, zonder dat u er profijt van hebt.

Virtual Switch Manager

De beschikbare netwerkaarten op alle virtuele machines beheert u onder Acties / Virtual Switch Manager. Kies Nieuwe Virtueel Netwerkswitch. U hebt de keus tussen Extern, Intern en Prive.

Een externe netwerkswitch is verbonden aan een fysieke netwerkadapter. Standaard krijgt deze een IP adres van de DHCP server op uw fysieke netwerk, maar u kunt het zelf ook instellen. Met een externe netwerkswitch kunt u alle computers en printers op het LAN bereiken en wordt de Hyper-V computer ook zelf gezien. U kunt die computer dan via VNC, RDP en andere netwerkprotocollen benaderen. Maar anderen kunnen dat natuurlijk ook.

Een interne netwerkswitch verbindt de gastcomputer met andere gastcomputers op de host en met de host zelf.

Een privé switch kan alleen gebruikt worden tussen de virtuele Hyper-V machines op de fysieke computer.

Ik wil in Virtual Swich Manager een externe switch aanmaken waarmee ik met mijn LAN kan verbinden. Er zijn drie mogelijkheden: De Intel WIFI adapter, de 1GB Realtek ethernetkaart en de VirtualBox Host-only ethernet adapter die per abuis voor een externe netwerkkaart werd aangezien.

Dit incident geeft ook wel aan dat het verschil tussen type 1 en 2 hypervisors relatief is. Want een type 1 hypervisor als Virtual-V, die een stuurbestand van een type 2 hypervisor als VirtualBox voor fysieke hardware aanziet, heeft het toch wel mis.

Welkom in surrealistische virtuele wereld van de informatica waarin de ene pijp (named pipe), niet de andere is.

Ik kies voor de eerder door mij aangemaakte RealTek netwerkadapter en noem de virtuele switch RealTek.

Het netwerk instellen

Selecteer de te configureren Virtuele Machine in Hyper-V Beheer. Rechtsklik op Instellingen. Kies Hardware toevoegen / Netwerkadapter. Er zijn drie opties voor de toegevoegde Virtuele switch: Niet verbonden, Default switch en zojuist aangemaakte Realtek NIC. Het gaat om een verbinding met de bedrade Realtek netwerkkaart in mijn gastheersysteem. Op het moment dat u het selecteert verschijnt de plug and play netwerkadapter ook in de virtuele machine in een standaard configuratie met Bestands- en printerdeling actief. Doe dit dus niet op een verouderd besturingssysteem op een onbekend netwerk. En zeker niet als dat netwerk een verbinding maakt met het internet. Voordat u het weet zit iemand anders op uw computer mee te kijken.

Met de omgekeerde bewerking - loskoppelen - verdwijnt de adapter uit Netwerk- en internetinstellingen / Adapteropties wijzigen. Maar u kunt hem zo weer activeren zonder te hoeven rebooten in de VM met de optie Hardware toevoegen / Netwerkadapter.

Een van de eerste dingen die u moet doen is nagaan welke protocollen op de VM aanstaan. Zet onbenodigde protocollen meteen uit. Ga daarvoor in de VM naar Internettoegang op de Windows taakbalk. Kies Adapteropties wijzigen en controleer iedere netwerkkaart in de VM (Rechtsklikken op de netwerkkaart en Eigenschappen kiezen) op de benodigde netwerkprotocollen.

Welke protocollen zijn echt nodig?

Welke protocollen kunnen misschien nuttig zijn?

Het gebruik van Client voor Microsoft-netwerken stelt u in staat om een gastheer of server met Bestands- en printerdeling voor Microsoft-netwerken te benaderen. En daarvoor moet TCP/IPv4 actief zijn. Maar op een typische Client voor Microsoft-netwerken op een domein of openbaar profiel is Bestands- en printerdeling voor Microsoft-netwerken ongewenst. Want daarmee kunnen door u gedeelde bronnen (bestanden en printers) op uw computer op ieder netwerk waarmee een ander zich verbindt door onbekenden worden benaderd.

Alleen in een lokaal Peer-to-Peer thuisnetwerk achter een IP4 NAT router en firewall is het delen van bronnen (bestanden en printers) nuttig. Achter die firewall hebben we te maken met een besloten en niet hiërarchisch Privé profiel. En dat is typisch het thuisnetwerk van een gezin waarin op iedere computer of smart phone iedereen met iedereen wat deelt. Ze hebben niets voor elkaar te verbergen en uw puber-dochter slaat al haar zielenroerselen op in de map Geheim.

Maar u moet die vertrouwde eigenschappen op uw laptop uitzetten als u die veilige omgeving verlaat en op een ander netwerk inlogt. Om die reden bestempelt de Windows Firewall terecht een nieuw Wifi netwerk in eerste instantie als een Openbaar Profiel, waarin Bestands- en printerdeling principieel wordt uitgeschakeld. En dat is ook de meest voorkomende reden dat mijn laptop op mijn thuisnetwerk soms niet benaderbaar is.

Welke netwerkprotocollen zijn voor uw doeleinden nuttig en welke niet? De samba cliënt en TCP/IPv4 zijn absoluut nodig om vanuit een VM bestanden op het internet en op het LAN te kunnen benaderen. En wat wilt u nog meer? U zou om up-to-date te willen zijn ook TCP/IPv6 en andere protocollen kunnen installeren. Maar waarom zou u dat doen als u geen idee hebt wat uw firewall met het IP6 verkeer en andere protocollen doet? Het argument dat het dan wel goed zal gaan, vanwege de geruststellende naamgeving firewall is natuurlijk geen goed argument. Mijn firewall is actief en die zal het ongewenste IP6 verkeer dus wel automatisch blokkeren. Dat is wat ik van een firewall verwacht. Net zoals zich u achter het de netwerk adres vertaling (NAT) van IP4 van uw router veilig waande.

Maar herinnert u zich de de tekst van de disclaimer die de firewall-leverancier u aanbood voordat u op I Agree klikte? Waarschijnlijk niet. En dan is nog steeds maar de vraag of een niet door u geconfigureerde firewall doet wat die moet doen. Zie ook: Is it dangerous to disable the IPv6 firewall built into many home routers?

The router that my ISP has delivered contains an IPv6 firewall. The only configuration option is whether it is on or off. Apparently, this firewall simply denies all incoming connections.
I understand this is to prevent exposing all hosts and all their open ports to the entire internet.
If I want to receive incoming IPv6 connection then I will need to disable this firewall.
Is it dangerous to disable it? I wonder if devices such as PCs and mobile devices are secure enough to be exposed to the internet. They certainly are supposed to be secure but are they secure in a practical sense?

Op een Hyper-V VM client dient de Hyper-V Extensible Virtual Switch in ieder geval niet aan te staan. Het protocol doet zijn serveerwerk (dienst) op het besturingssysteem waarop de hypervisor en het Hypervisorbeheer lopen. Activeert u die optie op een adapter in een VM venster of zelfs onder uw zojuist opgestarte Windows systeem met Hyper-V, dan ziet u de volgende cryptische foutmelding verschijnen:

Uw huidige selectie schakelt tevens de volgende component(en) uit:
Hyper-V Extensible Virtual Switch
Weet u zeker dat deze componenten wilt uitschakelen?

Als ik op Ja klik om het protocol te installeren, dan verandert er niets. Althans niet bij mij. Wat betekent dat? Dat het Hyper-V Extensible Virtual Switch protocol op een laag niveau draait en dat ook het (gast)besturingssysteem er gebruik van maken. En dat heeft consequenties.

Energiebeheer

Hyper-V werkt niet goed samen met de Advanced Configuration and Power Interface (ACPI) standaarden van energiebeheer. Het gaat om 5 manieren waarin een computer in de Stand-by Wikipedia gezet kan worden.

Bij personal computers die de ACPI-standaard implementeren, wordt er onderscheid gemaakt tussen vijf soorten stand-by: S1 tot en met S5 (S0 staat voor 'aan'). S1, S3 en S4 worden het meest gebruikt. Een hoger getal betekent dat het systeem verder wordt uitgeschakeld, maar ook dat het langer duurt voordat het systeem weer gebruikt kan worden. Het type stand-by kan ingesteld worden in het power-menu van het BIOS (setup), direct na het opstarten van de computer (vanuit uit-stand).

Op laptops is de slaapstand ACPI S3 (suspend to RAM) bijzonder nuttig, omdat het naast de processor ook veel randapparaten uitzet. De aldoor op invoer en uitvoer wachtende videokaarten, geluidskaarten en (w)lan adapters gebruiken in de ACPI sleeping state 2 nog aldoor stroom. Door niet door u gebruikte apparaten tijdelijk uit te schakelen bespaart u energie en processortijd. En dat geldt al helemaal voor energieslurpende processen van al dan niet effectief gevirtualiseerde randappartuur die de processor aldoor pollen.

Maar de stuurbestanden van die randapparaten moeten dan wel ACPI compliant zijn. Als één apparaat niet meewerkt, zal de slaapstand niet werken. De fabrikanten van laptops en energiezuinige desktop PC's zullen daarom hun best doen om alle componenten op elkaar af te stemmen. En ook Microsoft had er als OEM hoflevernacier er veel belang bij om op dit gebied andere besturingssytemen voor te blijven. Maar werkt dat duivelspact in uw praktijk ook op uw Windows OEM computer?

Gedurende de S3 slaapstand wordt de toestand (informatie) van de PC in principe (volgens de ACPI normen) in het werkgeheugen (RAM) opgeslagen. En als de computer maar over weinig werkgeheugen (RAM) beschikt, zal een groot deel daarvan in c:/pagefile.sys opgeslagen zijn. Maar dat is op zich geen probleem. Al sinds het begin van de computers met een vaste schijf, hebben besturingssytemen op die manier gewerkt. Dat is nu standaard technologie.

ACPI S4 wordt onder Windows de sluimerstand genoemd. Hierbij wordt de complete inhoud van het werkgeheugen en de status van alle perifere aparaten tijdelijk in het hypbernatiebestand c:/hiberfil.sys op de vaste schijf geparkeerd. En als dat een SSD kaart betreft, gebeurt dat opslaan en weer heractiveren van de computer razendsnel.

De computer heeft tijdens de hybernatiestand een stroomverbruik van 0 Watt als u de stroom daadwerkelijk uitzet. Maar als er nog wel een rood led lampje aanstaat, zoals bij de slaapmodus van een in standby verkerend apparaat, zal er nog wel enig stroomverbruik zijn. Maar dat energieverbruik zult u doorgaans alleen op jaarbasis in uw beurs merken.

ACPI S5 wordt voor zover ik weet niet officieel door Windows ondersteund. Maar de door Microsoft geintroduceerde hybride slaap- en sluimerstanden lijken hier wel op. Bij de S3 slaapstand zal een beweging van een USB muis of een aanslag op uw toetsenbord uw Windows computer weer activeren. Terwijl dat USB apparaat volgens ACPI S3 toch inactief zou moeten zijn. ACPI S3 en S4 zijn in de Windows praktijk toch weer hybride implementaties, die soms wel en soms niet aan de standaarden voldoen.

U kunt de door Windows (h)erkende ACPI ondersteunig van uw Windows systeem opvragen met de opdracht powercfg. Onder Windows 10 met hyper-V actief zijn volgens powercfg /a op mijn MiniPC twee ACPI slaapstanden beschikbaar:

C:\Windows\System32>powercfg /a
The following sleep states are available on this system:
Standby (S3)
Hibernate

The following sleep states are not available on this system:
Standby (S1)
The system firmware does not support this standby state.
Standby (S2)
The system firmware does not support this standby state.
Standby (S0 Low Power Idle)
The system firmware does not support this standby state.
Hybrid Sleep
The hypervisor does not support this standby state.
Fast Startup
This action is disabled in the current system policy.

De optie snel opstarten (Fast Startup) was door mij uitgezet. Die door Microsoft aanbevolen Windows optie uit Energiebeheer / Het gedrag van de aan/uit knoppen bepalen is in feite een hibernatietoestand die wordt ingezet nadat de gebruiker uitgelogd is. Windows sluit dan niet compleet af, maar slaat de huidige toestand van het inlogscherm op in de vaste schijf. Maar dat heeft ook nadelen. Eventuele updates die een herstart van de computer vereisen worden dan niet uitgevoerd. En die gelikte snelle opstart optie kan u op termijn dus duur komen te staan. Want zonder de noodzakelijke software updates die een reboot vereisen valt u eerder ten prooi aan malware.

De slaapstand S3 (standby) en de hibernatie functie S4 (suspend to disk) zijn volgens powercfg actief. Maar dat betekent nog niet dat het werkt. Onder Hyper-V werkten de slaapstand en de sluimerstand van een PC niet. Onder energiebeheer kunt u het beeldscherm op de gastheer na een periode van inactiviteit laten uitzetten, maar activeer de slaapstand nooit terwijl Hyper-V actief is. Die modus werkt niet samen met de hyper V stuurbestanden en dat zal tot gegevensverlies leiden als u de computer weer activeert. Bij was een harde reset nodig om de computer weer op te starten - druk de aan-uit knop 10 seconden in - maar dan bent u de niet opgeslagen gegevens kwijt.

Om het energiebeheer onder Hyper-V supervisor te optimaliseren kunt het best voor energieschema Gebalanceerd kiezen, maar zet de optie De computer in de slaapstand zetten op Nooit. Dat laatste stelt u in via de schema-instellingen wijzigen. Ook in Hyper-V clients zal Gebalanceerd waarschijnlijk de beste optie zijn, maar opties als het uitzetten van het beeldscherm of de vaste schijf hebben in een gevirtualiseerde werkelijkheid geen zin. De vaste schijf is immers een bestand op de vaste schijf en het beeldscherm is een venster op een netwerkcomputer die u kunt minimaliseren of afsluiten, terwijl de Hyper-V computer buiten uw zicht gewoon doordraait.

Via het Hyper-V beheer hebt u andere opties tot uw beschikking om energie te besparen. Ze kunt u Hyper-V sessies tijdelijk onderbreken, opslaan en later weer hervatten. Het tijdelijk onderbreken komt neer op pauzeren van de sessie, waardoor er cpu-tijd voor andere processen vrijkomt. Met Opslaan wordt de sessie onderbroken en opgeslagen op de harde schijf, wat in feite neerkomt op een Sluimerstand. Zowel het door de gast gebruikte geheugen als de processortijd komen dan vrij.

Op mijn energiezuinige Asus MiniPC duurt het opslaan en weer activeren van een eerder opgeslagen Windows 10 of Linux slechts een tiental seconden dankzij de snelle Solid State Drive (SDD). En het energiegebruik van het tegelijkertijd draaien van meerdere besturingssystemen op een enkele PC was nog geen 25 Watt, zolang u gewoon met wat internet en kantoorsoftware werkt. In mijn geval was de 3840 x 2160 grote 4k LED monitor de grootste energie consument. Maar die monitor heeft een infrarood detector die bijhoudt of iemand achter het scherm zit. En als dat even niet het geval is, gaat de monitor automatisch uit.

Herstelpunten

U kunt met die Opslaan als techniek ook een Herstelpunt van uw computersysteem aanmaken, waar u later nog op kunt terugvallen. Het voordeel daarvan is dat u kunt terugkeren naar de status van uw systeem vóórdat een computervirus, configuratiefout of ongelukkige software update uw systeem liet crashen. Maar het nadeel van het daadwerkelijk terukeren naar die oude staat is dat u alle veranderingen op de virtuele vaste schijf die u nadat het Herstelpunt werd aangemaakt weer kwijt raakt.

Wat betekent dat in de praktijk? Uw na het Herstelpunt geïnstalleerde software kunt u doorgaans wel opnieuw installeren of updaten, maar dat geldt niet voor lokaal opgeslagen data en configuratiebestanden. De lokaal opgeslagen bestanden in uw systeembestanden, Inbox en Mijn Documenten bent u dan kwijt. Tenzij ze ook in een recente backup, de cloud of op de domein controller van uw werkgever terug te vinden zijn. Want dan komen ze terug als u met de juiste credentials inlogt. Bewaar die inloggevens dus altijd op een voor u aldoor toegangkelijke en veilige plaats. Ook een Google mailbox op een externe IMAP server zal Thunderbird herstellen. Maar recente POP3 berichten na het Herstelpunt bent u wel kwijt. Tenzij u daar ook een dagelijkse backup van liet doen, maar dan nog vereist het expertise om die backup bestanden ook te kunnen herstellen. .



Multimedia

In tegenstelling tot Virtual Box ondersteunt Hyper-V standaard geen geluid of 3D virtual reality. Vensters van een Linux of Windows 10 Home die onder Hyper-V liepen vertoonden een kruisje door het icoontje waarmee u het geluid instelt. Ik kon er er slechst 2D You-Tube video's zonder geluid mee bekijken. De Windows 10 Home versies die ik opwaardeerde naar Windows 11 professional ondersteunden via het RDP protocol wel geluid zowel op de luidsprekers van de desktop computer waarop de clients draaiden als op afstand.

Een oude laptop klonen

Als Hyper-V zoveel nadelen heeft, waarom zou u Hyper-V dan willen gebruiken? Omdat Hyper-V wel enkele dingen kan doen die u niet onder Virtual Box kunt bereiken. En daar heeft Microsoft voor gezorgd nadat ze de Innoteks Virtual PC techniek konden bemachtigen.

Zo heb ik een Windows 10 notebook waarop allerlei nuttige software staat geïnstalleerd, die ik al vele jaren naar tevredenheid gebruik. Dat perfect door mij geconfigufigeerde systeem doet wat het moet doen. De geinstallerde software varieert van een Lotus Organizer agenda met voor mij belangrijke historische data tot peperdure astrologische databases om berekeningen mee te kunnen doen. Maar als mijn notebook het begeeft ben ik zowel de software als mijn jarenlang vergaderde data kwijt. Misschien kan ik een deel van die software op een andere computer onder een nieuwe Windows versie her-installeren, maar die zekerheid heb ik niet. Ik moet dan eerst contact opnemen met de al dan niet nog bestaande softwareleveranciers en hopen dat ze me verder willen helpen. Maar al te vaak zal hun advies zijn om de nieuwste versie van hun apparatuur aan te schaffen en de oude gegevens in de nieuwe software zien te importeren. Misschien dat die door hen aanbevolen procedure werkt, maar zekerheid heb ik niet.

Het liefst zou ik daarom een kopie van de oude Windows installatie willen maken, die ik dan migreer naar een onder moderne hardware lopende virtuele machine. Het grote voordeel daarvan is dat een goed van het internet afgeschermde virtuele machine praktisch het eeuwige leven heeft en dat de software op energiebesparende hardware supersnel wordt. Maar het lasutige was dat er geen effectieve methode is om van een op de fysieke computer werkend Windows 10 systeem een werkende gast onder Virtual Box te maken.

U kunt met hulpmiddelen als Disk2vhd wel een image maken van het hele Windows 10 besturingssysteem met de programma's en data van de harde schijf. Dat lukt direct vanuit het systeem dat u kloont, als u de mirror maar op een externe USB of netwerkschijf zet. De mirror zal minimaal de boot partitie, de C schijf, de herstelschijf en een eventule dataschijf moeten bevatten.

Disk2vhd is a utility that creates VHD (Virtual Hard Disk - Microsoft's Virtual Machine disk format) versions of physical disks for use in Microsoft Virtual PC or Microsoft Hyper-V virtual machines (VMs).

Maar het eerder met succes geïnstalleerde Windows besturingssysteem zult u onder Virtual Box niet aan de praat krijgen, omdat de op uw oude computer geïnstalleerde Windows kernel de door Virtual Box gevirtualiseerde hardware niet zal herkennen. Een Windows OEM systeem loopt als uw hardware leverancier met enig kunst en vliegwerk en versie van Windows aan de praat kreeg, maar daar blijft het dan bij. Er is geen garantie dat een Windows OEM systeem opstart als u de hardware veranderd. De korting die uw Windowss OEM leverancier kreeg door massaal voor u Windows besturingssystemen aan te kopen voor die particuliere hardware, geldt alleen voor dat OEM systeem. En wilt u van van die Windows OEM licentie afstand nemen en de licentie naar een ander computer transfomeren, dan blijkt de activatiesleutel niet meer te werken. Want uw Windows licentie was alleen geldig op een bepaalde computer met bepaalde hardware waar een particuliere Windows kernel het eens goed op deed.

In het artikel How to migrate existing Windows installations to VirtualBox gaan Stephen DeGabriele en het VirtualBox team op dat probleem in:

Windows installations, unlike Linux, cannot easily be moved from one hardware to another. This is not just due to Microsoft's activation mechanism but the fact that the installed kernel and drivers depend on the actual hardware.

En die door het BIOS gevisualiseerde, al dan niet virtuele hardware, is onder iedere PC weer anders. In MS land betekent het dit dat een gekloond 64 bits Windows systeem wel kan opstarten onder Microsoft Virtual PC of zijn navolger Hyper-V, maar zelden onder VirtualBox, dat het Windows besturingssysteem weer andere gevirtualiseerde hardware presenteert. Windows is inmiddels aangepast op de vereisten van Hyper-V en Virtual PC, maar Microsoft heeft geen behoefte aan open source concurrentie. Dus de door VirtualBox benodige stuurbestanden zijn door de Windows kernel de ban in gedaan. Maar de door Hyper-V gebruikte stuurbestanden worden wel door moderne Windows kernel herkend. Rara, hoe kan dit? En is dat dan het gevolg van een toevallig veel voorkomend onwillekeurig incident of een structureel en wilskrachtig gevoerd pr beleid? Ik verwacht vooral het laatste.

Maar de kloon van mijn oude laptop draait inmiddels wel supersnel onder Hyper-V op een veel energiezuinige en toch snellere moderne computer. Ik moest de licentie van die kloon (met nieuwe hardware) nog wel opnieuw onder de Hyper-V activeren. En dat betekende dat ik een nieuwe Windows 10 Home licentie nodig had via de Microsoft Windows store. Maar dat bedrag viel in niet ten opzichte van de prijs van de al op mijn computer geïnstalleerde software.

Mijn FritzBox router van Xs4All, nu door KPN gekaapt, is door een Mikrotek router vervangen met het open source Router OS. En dat geeft u veel meer mogelijkheden om het intermet op uw eigen manier te betreden. Alleen een vast IP adres is nog wel van belang. Maar de telefonie van een FritzBox client werkt nog steeds via een Mikrotek router. Die neemt gewoon contacyt met zijn gateway op. En het internet doet de rest. Inmiddels draait dat gekloonde Windows 10 Home systeem als een Windows 11 professional RDP server op een energiezuinige Hyper-V server. Omdat Hyper-V virtuele netwerken (VLan) toestaat kan ik ook mijn Linux webserver op diezelfde computer veilig onder Windows 11 laten draaien. Want die werkt op een ander netwerk. Maar ik kon ondertussen wel mijn database systeem via VNC op iedere lokale netwerkcomputer benaderen.

Omdat ik de RDP eigenschappen van Windows Proffesional nodig had of toen prefereerde probeerde ik via de Windows Store (ik had netjes voor die beloofde dienst betaald) mijn gekloonde Windows 10 OEM van Home naar Professional op te waarderen. Maar dat lukte steeds niet. Pas nadat ik onder Hyper-V een virtuele TPM , genoeg virtueel geheugen (8 GB) en processorkracht (4 cores) aan de Windows 10 Home editie gegeven had, bleek een upgrade naar van Windows 10 Home naar Windows 11 Home goed te werken. En raar maar waar, daarna kon ik via MS Store Windows 11 Home ook naar Professional te kunnen opwaarderen. En nu draait de kloon van mijn oude notebook onder Hyper-V via het RDP protocol op alle computers op mijn thuisnetwerk als een tierelier. Want het RDP protocol werkt net als VNC ook prima onder Linux. Maar slechts weinig Windows gebruikers weten daarvan. Omdat het al zoveel ernergie kost om de officieële documenttie te bevatten.



Building IPv6 Firewalls: IPv6 Security Myths - Linux.com

Advanced IP Scanner - Download Free Network Scanner

Overview of Hyper-V - Windows drivers | Microsoft Docs

Supported Windows guest operating systems for Hyper-V on Windows Server

Best Practices for running Linux on Hyper-V

The Really Simple Guide to Hyper-V Networking

Wat is Swapfile.sys en hoe verwijder je het?

Fast Startup in Windows 10 zorgt voor problemen

Hyper-V Integration Services